ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗΣ ΕΚΔΡΟΜΗΣΤΗΣ Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΤΟΥ 4ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣΣΕ ΕΛΒΕΤΙΑ -ΓΑΛΛΙΑ
Από τις 2 έως τις 5 Δεκεμβρίου 2025, τριάνταπέντεμαθητές και μαθήτριες της Γ΄ και Β΄ τάξης του 4ου Γυμνασίου Νέας Σμύρνης,τρεις συνοδοί καθηγητές και η σχολική μας νοσηλεύτρια βρεθήκαμε στην….καρδιά της Ευρώπης, επισκεπτόμενοι/εςτο CERN, το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο Πυρηνικής Φυσικής της Ευρώπης στη Γενεύη, άλλες πόλεις της Ελβετίαςαλλά και της Γαλλίας.
Με χαρούμενα πρόσωπα, εκδρομική διάθεση και προσδοκίες για ό,τι καλύτερο ξεκινήσαμε πολύ πρωί, αχάραγα, της Τρίτης 2 Δεκεμβρίου 2025, κατά τις 3:45πμαπό το χώρο συγκέντρωσης του σχολείου,προκειμένου να επιβιβαστούμε στο πούλμαν και να μετακινηθούμε στο αεροδρόμιο για την πτήση μας. Η χαρά και ο ενθουσιασμός ήταν έκδηλος, καθώς για πολλά παιδιά ήταν η πρώτη φορά που απομακρύνονταν από το οικείο τους οικογενειακό περιβάλλον, ταξίδευαν στο εξωτερικό και μετακινούνταν με αεροπλάνο. Παράλληλα, η προσδοκία για ένα επιτυχημένο ταξίδι, που θα προσφέρει γνώσεις και εμπειρίεςζέσταινε τις ψυχές και το μυαλό τους. Κατά τις 5:00 πμ φτάσαμε στο διεθνές αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος της Αθήνας, κατευθυνθήκαμε προς τον σταθμό επικύρωσης των εισιτηρίων μας, περάσαμε τον απαραίτητο έλεγχο αποσκευών και οδηγηθήκαμε στην πύλη εξόδου περιμένοντας την επιβίβασή μας στο αεροπλάνο. Η πτήση για Ζυρίχη, στην προβλεπόμενη πάντα ώρα,μας μετέφερε στην Ελβετία, την καταπράσινη, εύπορη χώρα της Κεντρικής Ευρώπης, με τον μουντό, βαρύ, χειμωνιάτικο καιρό, με τα πολλά πάρκα στις πόλεις και τα δάσημόλις έξω από αυτές, την πλούσια χλωρίδα της με έλατα και καστανιές, την ποικιλόμορφη πανίδα της με ιδιαίτερα είδη πουλιών, σκίουρους, ελάφια, αγριογούρουνα, αρκούδες. Στην Ελβετία η φύση συνομιλεί με τον άνθρωπο σε μία διαρκή αλληλοεπίδραση.
Ώρα 8:55πμ και το αεροπλάνο προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης.Παραλαβή των αποσκευών και σύντομο περπάτημα στους εσωτερικούς αλλά και στους εξωτερικούς χώρους του αεροδρομίου, τους γεμάτους κόσμο και έντονη κινητικότητα, προκειμένου να συναντήσουμε το πούλμαν που θα ήταν το μέσο μετακίνησης στους τόπους προορισμού μας. Άμεσα αναχωρούμε από τηΖυρίχη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ελβετίας, και κατευθυνόμαστε για τον πρώτο μας προορισμό στο βόρειο τμήμα της Ελβετίας, την κρυμμένη μέσα στις ελβετικές Άλπεις γραφική Βέρνη, την «ήσυχη»,αυθεντική, απλή και παραδοσιακή που από το 1848 έγινε η διοικητική πρωτεύουσα της Ελβετίας. Η πόλη ιδρύθηκε τον 12 αιώνα μΧ. και πήρε το όνομά της από τις πολλές αρκούδες που ζούσαν στην περιοχή, καθώς Βέρνη στα γερμανικά σημαίνει αρκούδα. Έτσι η αρκούδα έγινε το σύμβολο της πόλης και ενσωματώθηκε στο οικόσημό της. Τον 13ο αιώνα απέκτησε προνόμια ελεύθερης αυτοκρατορικής πόλης, γεγονός που έγινε η αφετηρία της οικονομικής της ανάπτυξης. Τον 14ο αιώνα άρχισε η επέκτασή της καθώς εντάχθηκε στην συνομοσπονδία των ελβετικών πόλεων αποκτώντας πολιτική και στρατιωτική δύναμη. Τον 16ο αιώνα – όπως και η υπόλοιπη κεντρική Ευρώπη- δοκιμάζεται από θρησκευτικές διαμάχες και πολέμους μεταξύ καθολικών και προτεσταντών στα πλαίσια της θρησκευτικής μεταρρύθμισης με επικράτηση των προτεσταντών.
Η Βέρνη, πόλη μικρή -με πληθυσμό που δεν ξεπερνά τους 660.000 μόνιμους κατοίκους-, γραφικήκαι γαλήνια χτισμένη στις όχθες του ποταμού Aare που την περιβάλλει, συνδυάζει αρμονικά το χθες και το σήμερα.Το θαυμάσιο ιστορικό της κέντρο, το οποίο χρονολογείται πίσω στα χρόνια του Μεσαίωνα, έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Αποτελεί μία από τις πιο όμορφες Παλιές Πόλεις ολόκληρης της Ευρώπης, ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα χάρη στη μοναδική συνοχή και ομοιομορφία του. Βασικότερο χαρακτηριστικό της Παλιάς Πόλης της Βέρνης είναι το μεγάλο σύμπλεγμα συνεχόμενων αψιδωτών δρόμων-στοών που, αν ενωθούν, ξεπερνούν σε μήκος τα 6 χιλιόμετρα. Τα σπίτια της νεοκλασικά με λίγα στοιχεία μπαρόκ αρχιτεκτονικής εφάπτονται το ένα με το άλλο σύμφωνα με το οικιστικό πρότυπο της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Καλά κρυμμένα παραδοσιακά καταστήματα, όμορφα μπαρ, παραδοσιακές μπυραρίες, καφετέριες και εστιατόρια αναδεικνύουν το τοπικό χρώμα της περιοχής και μας ταξιδεύουν σε χρόνους αλλιώτικους και μακρινούς. Διασχίζοντας μία από τις γέφυρες του Aare ποταμού απολαύσαμε την πανοραμική εικόνα τμήματος της πόλης και κατευθυνθήκαμε προς τον Καθεδρικό Ναό της Βέρνης, αφιερωμένο στο Άγιο Πνεύμα, ο οποίος δεσπόζει στην καρδιά της ελβετικής πρωτεύουσας. Ο μεγαλοπρεπής αυτόςΚαθεδρικός Ναός κατασκευάστηκε σταδιακά από τον 14ο αιώνα -εποχή που κυριαρχούσε ο καθολικισμός- έως τον 16 αιώνα και αποτελεί τον ψηλότερο καθεδρικό ναό στην Ελβετία. Αρχιτεκτονικά πρόκειται για Τρίκλιτη Βασιλική με εξωτερικά στοιχεία νεογοτθικού ρυθμού, όπως μεγάλα ανοίγματα παραθύρων τα οποία απολήγουν σεαψικόρυφατρίγωνα, εντυπωσιακή είσοδο με διάκοσμο από επάλληλα αψικόρυφα τρίγωνα τα οποία φιλοξενούσαν εντυπωσιακά γλυπτά από τη Βίβλο με κυρίαρχη σκηνή από την ημέρα της Κρίσεως και υδρορροές με γκαργκόιλ -αυτές οι αποτρόπαιες μορφές προκειμένου να τρομάζουν και να διώχνουν το κακό-. Πολλές αντηρίδες για στήριξη και παρεκκλήσια περιβάλλουν τον Ναό.Το εντυπωσιακό του κωδωνοστάσιο υψώνεται στα 100 μέτρα και διαθέτει400 σκαλοπάτια τα οποία οδηγούν στην κορυφή του. Το εσωτερικό του ναού λιτό και απέριττο -λόγω της επικράτησης του προτεσταντισμού-, με τα τρία κλίτη του σαφώς οριοθετημένα από αψικόρυφα ανοίγματα φιλοξενεί μερικά από τα ωραιότερα θρησκευτικού χαρακτήρα γλυπτά της ύστερης γοτθικής ευρωπαϊκής ιστορίας, τα οποία μαγεύουν τους επισκέπτες. Προσέξαμε, επίσης, το πανέμορφο, σκαλιστό βάθρο της χορωδίας, το οποίο χρονολογείται πίσω στον 16ο αιώνα και, φυσικά, τα υπέροχα βιτρό που επιτρέπουν στο φως να διαχέεται υπέροχα στον χώρο.
Εκστασιασμένοι αφήσαμε τον Καθεδρικό Ναό, χαζέψαμε σε μία μικρή τοπικήχριστουγεννιάτικη αγορά και περπατήσαμε προς το παλαιό μεσαιωνικό κομμάτι της πόλης για να φτάσουμε στη λιθόστρωτη κεντρική πλατεία-δρόμο του ιστορικού κέντρου με τα διάσημα αναγεννησιακά σιντριβάνια της, τα οποία έχουν συνδέσει μοναδικά την ύπαρξη τους με την ιστορία της Βέρνης. Χρονολογούνται πίσω στον 16ο αιώνα και στο καθένα από αυτά υπάρχει το άγαλμα μίας σημαντικής προσωπικότητας της πόλης. Ένα από αυτά αναπαριστάνει το Σαμψών που πολεμάει με ένα λιοντάρι `μας θύμισε τον δικό μας Ηρακλή αλλά με μεσαιωνική αμφίεση. Δεξιά κι αριστερά του λιθόστρωτουκεντρικού δρόμου της Παλιάς Πόλης υπήρχαν ανοίγματα όπου σκάλες οδηγούσαν σε υπόγειους χώρους, τα παλιά κελάρια των κατοικιών, τα οποία όμως σήμερα έχουν διαμορφωθεί σε εμπορικές επιχειρήσεις. Στο κέντρο του δρόμου, ως διαχωριστική νησίδα για τα αυτοκίνητα, υπήρχεσκεπαστό με σχάρα ρείθρο για τη συγκέντρωση και απορροή των βρόχινων υδάτων ή του χιονιού προς τον ποταμό της πόλης.Στην απόληξη τουλιθόστρωτου δρόμου κυριαρχεί το εμβληματικότεροίσως σημείο στο ιστορικό κέντρο της Βέρνης, ο πύργος του ρολογιού, το λεγόμενο Zytglogge, ο οποίος αποτελεί το απόλυτο σήμα κατατεθέν της πόλης οδηγώντας τους επισκέπτες μέσα και έξω από την Παλαιά Πόλη. Κατασκευάστηκε στα τέλη του 12ου αιώνα ως τμήμα του τείχους της μεσαιωνικής της οχύρωσης.Μετέπειτα έγινε φυλακή γυναικών, ενώ το διάσημο ρολόι του τοποθετήθηκε εκεί αρκετά αργότερα, συγκεκριμένα το 1530, για να χτυπά τις ώρες στην πόλη με τα διάσημα αρκουδάκια του να βγαίνουν και να στριφογυρίζουν στους χτύπους του. Πολύ εντυπωσιακό είναι επίσης και το αστρονομικό ρολόι στο κάτω μέρος του πύργου.
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στην Πλατεία του Κοινοβουλίου της Ελβετίας όπουυψώνονται περιμετρικά: το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας, κτίρια άλλων Τραπεζών καθώς και το Ομοσπονδιακό Παλάτι της Ελβετίας, το λεγόμενο στα γερμανικάBundeshaus. Το επιβλητικό νεοκλασικό με λίγα στοιχεία μπαρόκ κτίριο του Κοινοβουλίου βρίσκεταιστο κέντρο της Βέρνης, διαθέτει μεγάλη πλατεία μπροστά και θέα στον ποταμό Άαρ, έχει συνολικό μήκος πάνω από 300 μέτρα και αποτελείται από το κεντρικό κτίριο των συνελεύσεων και δύο πτέρυγες (ανατολική και δυτική) που στεγάζει κυβερνητικά τμήματα και μια βιβλιοθήκη. Στεγάζει α. τα δύο σώματα του κοινοβουλίου που νομοθετούν -το Εθνικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο των Καντονιών- και β. το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, το εκτελεστικό όργανο, δηλαδή την κυβέρνηση της χώρας. Λειτουργεί ως έδρα της κυβέρνησης από το 1902 αποτελώντας σημαντικό ορόσημο και σύμβολο της ελβετικής δημοκρατίας.
Ολοκληρώνοντας την περιήγησή μας στη Βέρνη αργά το μεσημέρι είχαμε ελεύθερο χρόνο για πρόχειρο γεύμα. Στη συνέχεια αναχωρήσαμε για τη ‘Βενετία της Γαλλίας’, το Annecy, τόπο διαμονής μας κατά τη διάρκεια της εκδρομής. Αργά το απόγευμα φτάσαμε στο ξενοδοχείο IbisAnnecyCranGevrier στο Annecy, τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτια, δειπνήσαμε σε τοπικό εστιατόριο και διανυκτερεύσαμε. Έτσι όμορφα, γεμάτη ωραίες εικόνες και πολλές πληροφορίες έκλεισε η πρώτη μεγάλη ημέρα της εκδρομής μας!
Τη δεύτερη ημέρα της εκδρομής μας, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, αφού πήραμε το πρωινό μας στο ξενοδοχείο, αναχωρήσαμε για τη Λυών,μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, η οποία φέρει 2.000 χρόνια ιστορίας χαραγμένα στους (πλακόστρωτους) δρόμους της. Ιδρύθηκε το 43 πΧ. από τους Ρωμαίους και εξελίχθηκε σε σημαντικό διοικητικό και οικονομικό κέντρο. Γνώρισε χρόνια ανάπτυξης αλλά και παρακμής.Το 177μΧ. βίωσε σκληρούς διωγμούς για τη χριστιανική πίστη η οποία τελικά και επικράτησε.Με το πέρασμα των αιώνων, κατά τον 13ο αιώνα, εξελίχθηκε σε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο, για να έρθειη εποχή της Αναγέννησης όπου σηματοδοτεί για τη Λυών μία περίοδο οικονομικής ανάπτυξης, ιδίως στην αρχή του 16ου αιώνα, χάρη στην άφιξη τραπεζιτών από τη Φλωρεντία και στην ανάπτυξη της μεταξουργίαςκαι του εμπορίου του μεταξιού. Οι συγκρούσεις όμως των καθολικών με τους Ουγενότουςτον 16ο αιώνα οδήγησαν πολλούς εμπόρους στη μετανάστευση προς τη Γένοβα και έβαλαν φρένο στην ανάπτυξη της πόλης.Τον 17ο αιώνα, η Λυών γνωρίζει μια εποχή θρησκευτικής ηρεμίας και ακμής, κυρίως χάρη στην εύνοια της γαλλικής αυλής. Τον 18ο αιώνα κατασκευάζονται πολλά νέα κτίρια και η πόλη ζει μια ειρηνική περίοδομέχρι την Γαλλική Επανάσταση. Η ηρεμία στην πόλη επανήλθε με την κατάληψη της εξουσίας από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.Η Βιομηχανική επανάσταση οδηγεί στον εκσυγχρονισμό των βιοτεχνιών μεταξιού που σταδιακά μετατρέπονται σε βιομηχανίες υφασμάτων. Έτσι η Λυών μεταμορφώνεται τον 19ο αιώνα σε μια σημαντική βιομηχανική πόλη. Συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι και οι πρώτες κοινωνικές διαμάχες μεταξύ των εργοδοτών και των εργαζομένων που οδηγούν σε γενικευμένες ταραχές. Στον 20ο αιώνα, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Λυών αποτέλεσε ένα από τα κέντρα της Γαλλικής Αντίστασης.
Σήμερα η αριστοκρατική Λυών είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, γνωστή ως η «γαστρονομική πρωτεύουσα» της Γαλλίας.Την κομψή πόλη με τα γκρι πέτρινα κτίρια, την διατρέχουν οι ποταμοί Ροδανός (ο οποίος καταλήγει στη λίμνη της Γενεύης) και Σον.Κατά την άφιξή μας απολαύσαμε μία πανοραμική περιήγηση στην πόλη ανεβαίνοντας με το πούλμαν στη δυτική πλευρά της πόλης πάνω στον λόφο Fourvière, δηλαδή τον λόφο που προσεύχεται, λόγω της εκκλησίας στην κορυφή του. Εκεί δεσπόζει η εντυπωσιακάπερίτεχνη εκκλησία της Παναγίας της Φουρβιέρ(Notre-Damede Fourvière) κτισμένη τον 19ο αιώνα, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης των κατοίκων για τη σωτηρία της πόλης από τους Πρώσους εισβολείς. Οι οκταγωνικοί της πύργοι και η νεο-ρομανική της πρόσοψησαν από δαντέλα, κοσμούνται από αγάλματα, κολόνες, καμάρες και περίτεχνα ανάγλυφα. Το εσωτερικό της είναι ακόμα πιο λαμπερό, με επαναλαμβανόμενα μοτίβα στο πέτρινο δάπεδο και φωτεινά μωσαϊκά βυζαντινού στιλ στους τοίχους, που απεικονίζουν σκηνές από την Πρώτη Σύνοδο της Εφέσου έως τη νεαρή Ιωάννα της Λωραίνης να ακούει τις φωνές των Αγίων. Εντυπωσιάζει επίσης το επίχρυσο άγαλμα της Παναγίας που κοσμεί το καμπαναριό του ναού και από τη θέση του ευλογεί και προστατεύει όλη την πόλη. Δίπλα στη βασιλική, ένα σημείο παρατήρησης, ιδανικό για φωτογραφίες, προσφέρει πανοραμική θέα στην Παλιά Λυών, στον ποταμό Σον και στο μαγευτικό αστικό τοπίο που εκτείνεται πέρα από αυτόν. Το τοπίο μας μάγεψε κυριολεκτικά!
Κατεβαίνοντας από τον λόφο ήταν σα να γυρίσαμε το χρόνο στον 15ο και 16ο αιώνα καθώς περπατούσαμε το μεσαιωνικό τμήμα της πόλης, γνωστό ως VieuxLyon (παλαιά Λυών) με τα λιθόστρωτα στενά σοκάκια της και τα κλειστά μικρά περάσματα, τα επονομαζόμενα τραμπούλ (traboules), που επέτρεπαν κατά το παρελθόν την ασφαλή διάβαση των εμπόρων οι οποίοι κουβαλούσαν μεταξωτά τόπια υφάσματος από τον ένα δρόμο στον άλλον μέσα από τις σκεπαστές αυλές των σπιτιών χωρίς τον φόβο να βραχούν.Θαυμάζοντας τις πολύχρωμες αναγεννησιακές κατοικίες δίπλα στις όχθες του ποταμού Σον, φτάσαμε στο κέντρο της παλιάς πόλης, που ονομάζεται presq’île (σχεδόν νησί) -λόγω του ότι μοιάζει με χερσόνησο- και βρίσκεται λίγο πριν τη συμβολή των δύο ποταμών, του Σον και του Ροδανού.Η περιοχή κυριαρχείται από τη μεγάλη Πλατεία της Λυών, την περίφημη Μπελκούρ (PlaceBellecour) –μία από τις μεγαλύτερες πλατείες της Ευρώπης- στην οποία δέσποζεη τεράστια ρόδα, έμβλημα πλέον της πόλης, αλλά και τα αγάλματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄, αυτοκράτορα της Γαλλίας, και του συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ. Στο τέλος, περνώντας το ποτάμι, επισκεφθήκαμε τον Ρωμανικού-Γοτθικού ρυθμού Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, τρίκλιτη εκκλησία με θαυμάσια βιτρώ, η οποία από το παλιά έως και σήμερα αποτελεί αρχιεπισκοπική έδρα. Σε αυτή το 1274 μΧ. πραγματοποιήθηκε η περίφημη Σύνοδος της Λυών με έργο την ένωση Καθολικών και Ορθοδόξων, αλλά χωρίς επιτυχία. Ολοκληρώνοντας την περιήγησή μας στη Λυών απολαύσαμε ελεύθερο χρόνο για αγορές και φαγητό.
Νωρίς το απόγευμα ξεκινήσαμε για την επιστροφή μας στο Annecy, τη ‘Βενετία’ της Γαλλίας για πολλούς επισκέπτες, εξαιτίας της εγγύτητάς του στην ομώνυμη λίμνη και των τριών καναλιών του ποταμού Thiou που περνάνε μέσα από την πόλη, ανάμεσα σε όχθες γεμάτες με λουλούδια. Την πόλη διασχίζουν εντυπωσιακά κανάλια όπου συνδέουν τις περιοχές μεταξύ τους, τις γραφικές κατοικίες και τα καταστήματα τα οποία απλώνονται κατά μήκος της λίμνης Η κούραση όμως της μέρας και η βροχή που έπεφτε ασταμάτητα από το πρωί μας ανάγκασαν να κατευθυνθούμε στο παραλίμνιο τμήμα της μικρής χριστουγεννιάτικης αγοράς της πόλης για μία περιπατητική περιήγηση στο λιθόστρωτο πεζόδρομο. Ο δρόμος μας οδήγησε στο ιστορικό μνημείο Palais de I’Île,ένα μεσαιωνικό κάστρο του 12ου αιώνα χτισμένο σε βραχώδες νησάκι μέσα στο ποτάμι.Αποτελεί σήμα κατατεθέν της πόλης και δεσπόζει στο κέντρο της. Μετά τον μικρό μας περίπατο δίπλα στο ποτάμι πήγαμε για το δείπνο μας σε τοπικό εστιατόριο και καταλήξαμε στο ξενοδοχείο μας για τη διανυκτέρευση της δεύτερης μέρας της εκδρομής μας.
Η τρίτη μέρα της εκδρομής μας, Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025, άρχισε με ένα πλούσιο πρωινό στο μπουφέ του ξενοδοχείου μας και στη συνέχεια αναχωρήσαμε για την κομψή και κοσμοπολίτικη Γενεύη, πόλη της Διεθνούς διπλωματίας, η οποία απλώνεται στη δυτική άκρη της λίμνης της Γενεύης (Lac de Genève ή LacLeman), στις όχθες του Ροδανούκαι μάλιστα στο σημείο που ξεκινά ο ποταμός το ταξίδι του στη Γαλλία.
Η Γενεύη από καιρό θεωρούνταν τόπος ασύλου, λόγω του ρόλου της ως πόλης υποδοχής κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των Προτεσταντών -16ος αιώνας- που ακολούθησαν τη μεταρρύθμιση. Πολλές διεθνείς προσωπικότητες βρήκαν καταφύγιο εκεί, όπως ο Λένιν πριν από τη ρωσική επανάσταση του 1917.Χάρη, λοιπόν, σε αυτήν την παράδοση φιλοξενίας και την ουδετερότητα της Ελβετίας από τον 19ο αιώνα και έπειτα η Γενεύη εξελίσσεται σε διπλωματικό κέντρο. Το 1859, μετά τη μάχη στο Σολφερίνο με τους πολλούς τραυματίες και την εγκατάλειψη στη μοίρα τους, ο μεγάλος ανθρωπιστής Ερρίκος Ντυνάν ίδρυσε τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο γίνεταιη έδρα της Κοινωνίας των Εθνών το 1919, ενώ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ευρωπαϊκή Έδρα των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) εδρεύει εκεί για να ακολουθήσουν δεκάδες διεθνείς οργανισμοί οι οποίοι αποφάσισαν να στήσουν εκεί την έδρα τους όπως: η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR),το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR),η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ICRC),ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ),το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF),ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO),η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ),η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU),ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO),ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ),ο Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO), ο Παγκόσμια Οργάνωση του Προσκοπικού Κινήματος (WOSM), ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ), το διεθνές Δικαστήριο Διαμεσολάβησης και Διαιτησίας (CIMEDA). Όπως καταλαβαίνουμε, με την ύπαρξη τόσων φορέων, παραδοσιακών τραπεζών, οργανισμών και ερευνητικών κέντρων, η οικονομία της Γενεύης είναι προσανατολισμένη στις υπηρεσίες, στην επιχειρηματική ανάπτυξη, στην έρευνα καινοτόμων προϊόντων, στο εμπόριο και στον τουρισμό. Με τη δική της οικονομική της ισχύ έχει δημιουργήσει έναν εξαιρετικά ισχυρό εμπορικό και επιχειρηματικό πυρήνα θέτοντας πολύ ψηλά τον πήχη της αγοράς εργασίας, των μισθών και, φυσικά, του βιοτικού επιπέδου.Το να ζει, λοιπόν, κάποιος στη Γενεύη δεν είναι μία «φθηνή» υπόθεση!
Μπαίνοντας στη Γενεύη φωτογραφηθήκαμε στο Μέγαρο των Εθνών(«Palais des Nations»), ένα υπέροχο κτίριο που χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα και είναι η έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα διπλωματικά κέντρα του κόσμου, καθώς φιλοξενεί πολλά διεθνή πολιτικά, οικονομικά και επιστημονικά ιδρύματα και στην είσοδό του έχει αναρτημένες τις σημαίες των κρατών μελών του.Εντοπίσαμε μέσα στο μεγάλο πάρκο όπου βρίσκονται τα υπόλοιπα κτήρια των Ηνωμένων Εθνών, το Μέγαρο του ΟΗΕ, του Ερυθρού Σταυρού, των τηλεπικοινωνιών, του Δημαρχείουόπου υπογράφτηκε η πρώτη Συνθήκη της Γενεύης το 1864 η οποία μεταξύ των άλλων αναγνώριζε την προστασία των τραυματιών -στρατιωτών και υγειονομικών-, των προσφύγων και των πολιτών στους πολέμους, την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές που πλήττονται από πολέμους. Θαυμάσαμε και φωτογραφηθήκαμε στο γλυπτό της Σπασμένης Καρέκλας, μιας γιγάντιας ξύλινης καρέκλας ύψους 12 μέτρων με σκασμένο -υποτίθεται από νάρκη- το ένα πόδι, η οποία στέκεται δίπλα στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στην Πλατεία των Εθνών.Δηλώνει τα δεινά του πολέμου και διατρανώνει την προσπάθεια της διακοπής χρήσης ναρκών στον κόσμο.
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο κέντρο της Γενεύης, διασχίσαμε τον παραλιακό δρόμο της πόλης με τα πολυτελή ξενοδοχεία που κοσμούν το παραλίμνιο μέτωπο. Τον θαυμασμό μας τράβηξε το μεγαλύτερο σιντριβάνι της Ευρώπης, το Jet d’Eau «πίδακας νερού», σύμβολο της πόλης από τη δημιουργία του το 1891. Αρχικά, οι προθέσεις των κατασκευαστών του ήταν μόνο πρακτικές, καθώς η πρώτηέκδοση, ύψους 30 μέτρων, λειτούργησε ως βαλβίδα ασφαλείας εκτόνωσης της υπερπίεσης του νερού για μια υδραυλική εγκατάσταση που βρισκόταν στην πόλη, και πολύ απείχαν από το να κατασκευάσουν ένα αξιοθέατο.Η σημερινή κατασκευή, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1950, έχει ύψος 140 μέτρα. Κάθε δευτερόλεπτο, περισσότερα από 500 λίτρα νερού αποβάλλονται με ταχύτητα 200 χλμ/ώρα. Κάθε στιγμή, 7 τόνοι νερού σχηματίζουν αυτόν τον εντυπωσιακό πίδακα νερού! Κοντά στη λίμνη της Γενεύης περπατήσαμε στονJardinAnglais («Αγγλικός Κήπος»), δημοφιλή προορισμό για ξεκούραση ή βόλτα και θαυμάσαμε το περίφημο Ρολόι των Λουλουδιών (“HorlogeFleurie”), το οποίο συμβολίζει με πρωτότυπο τρόπο την παράδοση της ωρολογοποιίας της πόλης,αποτελώνταςένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα μέρη στη Γενεύημαζί με το Jetd’Eau. Στον ίδιο χώρο είδαμεκαι το Εθνικό Μνημείο (“MonumentNational”), το οποίο τιμά την προσάρτηση της Γενεύης στην Ελβετία το 1814.
Συνεχίζοντας την περιήγησή μας στη Γενεύη βρεθήκαμε στην παλιά πόλη, η οποία διατηρεί την τυπική αρχιτεκτονική μιας ευρωπαϊκής πόλης του 18ου αιώνα με τα λιθόστρωτα και πλακόστρωτα δρομάκια, τις κουκλίστικες αντικερί, τα μικροσκοπικά βιβλιοπωλεία και τα πολυάριθμα εστιατόρια και καφέ. Πολλές προσωπικότητες έχουν ζήσει σε αυτό το μέρος της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των Ζαν-Ζακ Ρουσώ, Φραντς Λιστ και ΧόρχεΛουίςΜπόρχες.Περπατώντας τα ανηφορικά, στριφογυριστά δρομάκια βρεθήκαμε στην καρδιά της παλιάς πόλης και επισκεφθήκαμε τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πέτρου της Γενεύης (“CathédraleSaint-Pierre de Genève”). Αν και κατασκευασμένος τον 12ο αιώνα για καθολικές λειτουργίες, έγινε προτεσταντικός τόπος λατρείας το 1535. Ως εκ τούτου, το εσωτερικό του ναού είναι εξαιρετικά λιτό και απλό, καθώς όλα τα στολίδια και τα σημάδια της χλιδής έχουν αφαιρεθεί, προκειμένου να συμπορευτεί με τους καλβινιστικούς πνευματικούς κώδικες. Εντούτοις, το παρεκκλήσι των Μακκαβαίων, γοτθικού ρυθμού του 14ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στη μία πλευρά του καθεδρικού ναού είναι υπερστολισμένο, δημιουργώντας έντονηαντίθεση με τη λιτότητα του καθεδρικού ναού. Αυτός οναός του Αγίου Πέτρου της Γενεύης, πελώριος και μεγαλοπρεπής, εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με την ποικιλομορφία των ρυθμών και αρχιτεκτονικών στοιχείων που τον χαρακτηρίζουν `ρομανικού ρυθμού εξωτερικά, με έναν μεγαλόπρεπο επιβλητικό μπρούτζινο πύργο γοτθικώνχαρακτηριστικών να προβάλλει σε ένα σημείο του, κοσμείται από πρόσοψη κλασσικού ρυθμού του 18ου αιώνα με 6 κίονες κορινθιακού τύπου και αέτωμα, φανερώνοντας με αυτή την ποικιλομορφία των αρχιτεκτονικών του στοιχείων την πορεία και εξέλιξη του οικοδομήματος μέσα στο χρόνο και στις εποχές.
Κατεβαίνοντας από την κορυφή και φτάνοντας στους πρόποδες της παλιάς πόλης, δίπλα σχεδόν στο κεντρικό κτίριο του παλαιότερουΠανεπιστημίουτης Γενεύης «CollègeCalvin», -το οποίο χρονολογείται από τον 16ο αιώνα-, εκτείνεται το Parc des Bastions.Στο πάρκο αυτό φιλοξενείται το Τείχος της Μεταρρύθμισης, το οποίο κατασκευάστηκε για να τιμηθούν τα 400 χρόνια από τη γέννηση και τη διδασκαλία του Καλβίνου. Η μνημειακή αυτή κατασκευή κράτησε από το 1902 ως το 1910,έχει μήκος 100 μέτρων,και τιμά τους άνδρες που εργάστηκαν για τη Μεταρρύθμιση και τη δημιουργία του Προτεσταντισμού. Στη μέση του περίπου κυριαρχούν τα ψηλά αγάλματα των τεσσάρων μεγάλων ιεροκήρυκων: JeanCalvin, GuillaumeFarel, Théodore de Bèze και JohnKnox, και η φράση «Μετά από το σκοτάδι το φως» που συνοψίζει την ουσία του κινήματος της μεταρρύθμισης.
Μετά την περιήγησή μας στην πόλη της Γενεύης, είχαμε λίγο ελεύθερο χρόνο για ψώνια και ξεκούραση, προτού ξεκινήσουμε για το προγραμματισμένο μας ραντεβού στο μεγαλύτερο σε έκταση Πανευρωπαϊκό Πειραματικό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνώνεπί της σωματιδιακής φυσικής,το CERN (ConseilEuropéenpourlaRechercheNucléaire), το οποίο ιδρύθηκε το 1954 από δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες, ενώ σήμερα αριθμεί 23 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, η οποία είναι και ιδρυτικό μέλος. Εδρεύει σε προάστιο βορειοδυτικά της Γενεύης, στα σύνορα με τη Γαλλία.
Οι μαθητές/τριες μας περίμεναν με ανυπομονησία και έκδηλο ενδιαφέρον να επισκεφθούν τον χώρο του Ερευνητικού Κέντρου. Με την άφιξή μας στο σημείο εντυπωσιάστηκαν από το μέγεθος και την αρχιτεκτονική κατασκευή του εκθεσιακού χώρουπου θα μας υποδεχόταν -έμοιαζε σαν δύο τουρμπίνες αεροπλάνου ενωμένες μεταξύ τους με διάφανη σήραγγα-,καθώς και με το κοντινό κτίριο, την Υδρόγειο Σφαίρα της Επιστήμης και της Καινοτομίας. Άφησαν τα προσωπικά τους αντικείμενα στα ατομικά φοριαμό υποδοχής και κατευθύνθηκαν στους χώρους της έκθεσης, οι οποίοι ήταν γεμάτοι από διαδραστικές εφαρμογές αρχών και νόμων των φυσικών επιστημών σχετικών πάντα με την έρευνα και το πείραμα που διεξάγεται στο CERN. Ξεχύθηκαν και έπαιξαν, δραστηριοποιήθηκαν, πειραματίστηκαν, συνεργάστηκαν, κουβέντιασαν, αντάλλαξαν απόψεις.Γνώρισαν επιστήμονες από πολλά μέρη της γης οι οποίοι εργάζονταν στο CERN.Πληροφορήθηκαν για τις επιστημονικές ανακαλύψεις που συντελούνται κατά τη διερεύνηση των πλέον θεμελιωδών ερωτημάτων για τη φύση.Έμαθαν για το σημαντικότερο πείραμα που διεξάγεται εκεί, την επιτάχυνση και την ελεγχόμενη σύγκρουση πρωτονίων,προκειμένου να δημιουργηθούν συνθήκες της μεγάλης έκρηξης του σύμπαντος (BingBang) αλλά και μετά από αυτή, ελπίζοντας να βρουν κάτι καινούργιο που να αναιρέσει τα βασικά μοντέλα τα οποία ήδη γνωρίζουν και να προχωρήσουν έτσι στη γνώση! Παρακολούθησαν προβολές για τον κύριο εξοπλισμό του κέντρου, τους επιταχυντές σωματιδίων και τους ανιχνευτές, οι οποίοι αξιολογούνται στα μεγαλύτερα και πολυπλοκότερα επιστημονικά όργανα στον κόσμο. Ο βασικός επιταχυντής, μάλιστα, ο LHC, έχει περίμετρο 27 και διάμετρο 10 χιλιόμετρακαι είναι κατασκευασμένος σε βάθος 100 μέτρων στα γαλλοελβετικά σύνορα!
Αναμφίβολα, αυτή η επίσκεψη στο CERNπρόσφερε πολλαπλά οφέλη σε όσους/ες συμμετείχαν. Έφερε σε άμεση επαφή τους μαθητές/τριές μας με το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, γνώρισαν από κοντά τις σύγχρονες πειραματικές μεθόδους και τεχνολογίες, κατανόησαν πως η θεμελιώδης έρευνα συνδέεται με την πρόοδο της επιστήμης και τη διευκόλυνση της καθημερινής ζωής, εμπνεύστηκαν από το πνεύμα συνεργασίας επιστημόνων από όλον τον κόσμο, καλλιέργησαν την κριτική τους σκέψη, τη δημιουργικότητα και την αγάπη τους για τη Φυσική και τις θετικές επιστήμες. Πέρασαν τέσσερις ώρες δημιουργικές και ωφέλιμες χωρίς να το καταλάβουν! Το Κέντρο θα έκλεινε και εμείς πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το Annecy της Γαλλίας όπου διαμέναμε. Μας περίμενε το λαχταριστό πλούσιο δείπνο μας και η ανάπαυσή μας.
Την τέταρτη και τελευταία μέρα της εκδρομής μας, Παρασκευή5 Δεκεμβρίου 2025, μετά από ένα πλούσιο πρόγευμα, αναχωρήσαμε από το Annecyμε προορισμό τoBroc, ορεινό ελβετικό χωριό, προκειμένου να επισκεφθούμε το MaisonCailler, το διάσημο Μουσείο Σοκολάτας της Nestle. Μετά από μία υπέροχη διαδρομή πάνω στα βουνά των Ελβετικών Άλπεων, όπου απολαμβάναμε από ψηλά τη θέα της Ελβετικής Ριβιέρας, με τα κουκλίστικα χωριά και τατουριστικά θέρετρα, όπως το Βεβέ(Vevey) αγαπημένο καταφύγιο του Τσάρλι Τσάπλιν, το κοσμοπολίτικο θέρετρο του Montreux, που το αγάπησε ο FreddieMercury και ηχογραφούσε συχνά στο MountainStudios, και το οποίο έχει φιλοξενήσει καλλιτέχνες όλων των μουσικών ρευμάτων: από τον PhilCollins και τον CarlosSantana, μέχρι την PattiSmith και τους ZZ Top, που κατά καιρούς τίμησαν τη σκηνή του. Θαυμάσαμε τις αμπελουργικές ζώνες με τα κλιμακωτά αμπέλια, τα οποία καταλάμβαναν τις απότομες πλαγιές γύρω από τη λίμνη Λεμάν επωφελούμενα από το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής:πλούσια ηλιοφάνεια, θερμότητα από τις ανακλάσεις του φωτός στα νερά της λίμνης, αλλά και τη συμβολή των πέτρινων τοιχίων του 12ου αιώνα, τα οποία συγκρατούν τη θερμότητα, δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη των σταφυλιών και δίνοντας μερικά από τα καλύτερα κρασιά της Ελβετίας. Όλα τα παραπάνω συνέθεταν ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς και γραφικότητας κατά μήκος της Λίμνης Λεμάνμε τα διαυγή μπλε νερά, τα τόσο καθαράκαι ελκυστικά! Τα μάτια και το μυαλό μας γέμιζαν από όμορφες ανεξίτηλες εικόνες και τοπία.Έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στο μεγάλο, επιβλητικό κτίριο του MaisonCailler. Εκείζήσαμε μια διαδραστική εμπειρία η οποία μας ταξίδεψε στην ιστορία, την παραγωγή και τη μαγεία της ελβετικής σοκολάτας με αποκορύφωμα τη γευσιγνωσία των εμβληματικών προϊόντων της εταιρείας και την αγορά σοκολάτας σε ποικίλεςγεύσεις και ποσότητες. Κυριολεκτικά δε θέλαμε να φύγουμε από το ‘βασίλειο’ της σοκολάτας! Φωτογραφίες, γέλια, χαρές, πειράγματα και επιβίβαση στο πούλμαν με προορισμό τη Λωζάνη.
Εκεί γνωρίσαμε το καλαίσθητο και πλήρως αξιοποιημένοπαραλίμνιο κομμάτι της πόλης με την υπέροχη θέα, όπου δεσπόζει το Ολυμπιακό Μουσείο, οι κομψές αποβάθρες με τα πολυτελή καταλύματα και το ιστορικό ξενοδοχείο BonRivage, όπου υπογράφηκε η ομώνυμη Συνθήκη τον Ιούλιο του 1923.Κατά τη βόλτα μας στο πάρκο Ouchy «συναντήσαμε» και μία από τις σπουδαιότερες μορφές της ελληνικής ιστορίας: τον Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτο επίτιμο δημότη της Λωζάνης, καιμία από τις προσωπικότητες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη του ελβετικού ομοσπονδιακού συστήματος, γι’ αυτό και η μνήμη του τιμάται από το 2009 με μία προτομή στο πάρκο κοντά στη λίμνη.
Η ώρα όμως περνούσε και έπρεπε να πάρουμε τον δρόμο για τη Ζυρίχη, την οικονομική «πρωτεύουσα» της Ελβετίας, και από εκεί για το αεροδρόμιό της προκειμένου να επιστρέψουμεστην Αθήνα. Στην επιστροφή, μετά από σύντομη στάση για φαγητό, συναντήσαμε τρομερή κίνηση -το μποτιλιάρισμα δεν είναι μόνο προνόμιο του τόπου μας- και καθυστερήσαμε. ‘Έτσι,παρακάμψαμε τη Ζυρίχη και κατευθυνθήκαμε προς το διεθνές αεροδρόμιο,το μεγαλύτεροστην Ελβετία, όπου άλλη μία ταλαιπωρία μας περίμενε! Στηθήκαμε στις ουρές για να περάσουμε τους απαραίτητους ελέγχους ` η καθυστέρηση που σημειώθηκε ήταν υπερβολικά μεγάλη λόγω δυσλειτουργίας των υπηρεσιών του αεροδρομίουτη δεδομένη στιγμή! Τελικά, επιβιβαστήκαμε στο αεροσκάφος που θα μας έφερνε πίσω στην Αθήνα. Η πτήση ήρεμη, νυχτερινή μας μετέφερε μετά τα μεσάνυχτα στο Ελευθέριος Βενιζέλος. Επιβίβαση στο πούλμαν και μετάβαση στηΝέα Σμύρνη τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2025, με τις αποσκευές μας γεμάτες γνώσεις, όμορφες εικόνες, ακούσματα, γεύσεις και απολαύσεις από το ταξίδιμας, πολύτιμοι θησαυροί στα χρόνια που έρχονται….
Πέρα όμως από τα παραπάνω, τα παιδιά μας αναγκάστηκαν -εκ των πραγμάτων- ν’ αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους, να διαχειριστούν τα χρήματα και τον χρόνο τους, να συνεργαστούν, να δημιουργήσουν νέους φίλους, να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους, να συνυπάρξουν με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, να νοιαστούν για τον/την συμμαθητή/τριά τους, να δουν τους συνοδούς εκπαιδευτικούς τους έξω από το στεγανό πλαίσιο της τάξης και του σχολείου, αναπτύσσοντας δεξιότητες πολύτιμες για τη μετέπειτα ζωή τους.Αναμφίβολα, λοιπόν, ήταν μια πετυχημένη εκπαιδευτική εκδρομή όπου πρόσφερε στους συμμετέχοντες πολύτιμες εμπειρίες ζωής, οι οποίες θα τους/τις συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή….
Θεοδώρα Χατζηβασιλείου